Suavi Kendiroğlu (12 Haziran 2014) Hep “Gelecek Yaratmak”la ilgili konuşuruz. Oysa geçmişi değiştirmeden bunu başaramayız… Kandilleri “usül yerini bulsun” diye kutlama, tebrik etme adetim yoktur. Ancak bir süredir, yaşamda karşıma çıkan durumlar ışığında, bu özenle seçilmiş günlerin anlamları kendilerini açmaya başladı. Bu “dış” bilgilerin hayatımda bire bir karşılıkları olduğunu öğrendim. Bunu paylaşmak istedim. Bugünün Berat …
Çağımızda aynı televizyon kanalları gibi insanlar da “zaplanıyor”, ilişkiler “tüketiliyor”, ayrılıklar “kısa mesajlarla” öğreniliyor. Bu kolaya kaçmanın derinliklerinde ruhumuzu ne gibi tehlikeler bekliyor? Aikido çalıştığım yıllarda işin “felsefesiyle” de ilgilenmeye çalışmıştım. Hoş, daha sonra gördüm ki, felsefesi olmayan bir şey yokmuş hayatta! Aikido’nun kurucusu Morihei Ueshiba’nın yazılarında, yıllarca hiç aklımdan çıkmayacak bir ifadeye rastlamıştım: “Aikido …
Eğer kendimizi yeterince tanıyorsak, zihnimizin şu andan uzaklaştığında gidebileceği dört ana yön olduğunu görürüz. Varolmanın Mandala’sı, Şimdi’yi terkettiğimizde vardığımız yerin bilincinde olmamızı sağlayan bir araçtır. Bu bilinçlenme de Şimdiki An’a dönmemizi mümkün kılar. Mandala, Ben’in sembolik bir resmidir. Temelde, üzerinde dört yönün belirtildiği bir çember ve merkeze doğru bir çekim söz konusudur. Merkez, kendimizin Şimdi’sini …
Gücü yeten canının istediklerine ulaşmaya çalışır, mümkün olan şeyleri kendine hak görür. Bu çocuksu bir davranıştır ve ruh olgunluğundan uzaktır. Bu “kendine hak görme” tavrı, edebi, dini ya da bilimsel bir jargonla, süslü kelimelerle sunulsa da, aslında bedensel doyumsuzlukların dışavurumudur. Örneğin klâsik bir görüşe göre: Gücü olan erkek her beğendiğini gücü çerçevesinde “almak” ister. Kendisine …
“Şükret!” birbirimize vereceğimiz en değerli tavsiyelerden biridir. Elimizdekilerin değerini bilmek, sadece iyimserlik ve olumlu düşünme olmayıp, farkındalığımızın derecesini yükseltmeye, gerçekçi olmaya da yarar. Kimi zaman sağlıklı bir değerlendirme yapamadığımızda biri bize bu değerli öğüdü verir: “Şükret!” Genellikle şu an elimizde olanlara dair bir teşekkürdür şükretmek. Dünyanın bütün coğrafyalarında bize verilenlere teşekkür etmek gelenekselleşmiştir. Bu teşekkür …
Antoine de Saint-Exupéry’nin 1943’te yayınlanmış “Küçük Prens” adlı eserini okumamış olan yoktur sanırız. Nicelerimiz bu kitaptan hoşlanmış, ancak öyküdeki sembollerin hayatımızdaki karşılıklarını araştıramadan raftaki yerine geri koymuşuzdur. Ta ki, Serge Doussal’ın 2000 yılında fransızca olarak yayınladığı “Küçük Prens’in Sembolizm’i” başlıklı yazı karşımıza çıkacan dek, biz de bu derinlikten habersizdik. Karşımıza bir batılı tarafından kaleme alınmış …
Bu “yoga” metaforu ile gerçekte kasdettiğimiz, duygularımız üzerinde gözlem yapmak ve çalışmak olacak. Genellikle duygularımızın beden temelli, kontrolsüz güdüler olduklarını ve çevreden gelen etkilerle tepkiye dönüşerek dışavurulduklarını, hissedildiklerini düşünürüz. Sanki bu duygular üzerinde hiç bir gözlem gücümüz ve kontrolümüz yokmuş, olamazmış gibi… Oysa size, kızgınlık, mutluluk, üzüntü, nefret, kıskançlık gibi duygu-durumların birer tercih olabileceklerinden bahsedersek …
Duygu Yogası ya da “Gerçekte duygularımızı seçiyor muyuz?” Devamı »
Tarihte ve mitolojide çok çeşitli yüzlerle tanıdığımız (İsis, Afrodit, Meryem vb kadın figürleri) kadın ruhsallığının mertebelerinin en üst kademesinden bahsedeceğiz. Beden, Duygu, Akıl mertebelerinin ardından Kutsal (ya da Ruhsal) boyuta ulaşmış kadın. İnsanın ruhunun “Kadın Yarısı” olan bu varlık boyutu erkek olsun kadın olsun her birimiz için buluşulması gereken bir insanlık idealidir. Ancak bu ideal …
Neden Erkekler Kutsal (ya da Ruhsal) Erkeklikleriyle Buluşmak Zorundalar? Dinlerde ve eski geleneklerde Kâmil İnsan, Rahman Adam, Kutsal Kral vb isimle anılan “Ruhsal ya da Kutsal Erkek” aslında ulaşılması gereken bir insanlık idealini anlatmaktadır. İnsanlık tarihinde iz bırakmış yapıcı, koruyucu, bilge kişiler de bu ideale en çok yaklaşmış erkek figürleridir. Ruhsal Erkeğin Manifestosu diyebileceğimiz bu …
İnsan olmak, hazıra konduğumuz, edinilmiş bir kazanım, bir tür miras değildir. Yazar Daniel Thibault bu konuda “Üstün insanı mı hedefliyoruz? Önce İnsan olmalıyız” diyor Çünkü çoğumuz, “İnsan olmak” statüsünün doğadan gelmediğini unutuyoruz. Sürekli olarak, daha güçlü, daha çok sevilip övülen, başkalarından daha başarılı olduğumuzu dünyaya kanıtlama yarışındayız. Üstelik aldığımız eğitim bizi bu yarışın içine vaktinden …